«κάτι λίγα για το Πολυτεχνείο»

Posted: Νοέμβριος 17, 2014 by Γεωργία Βαλωμένου in Uncategorized
Ετικέτες: ,

Ανοιχτή επιστολή μαθήτριας προς τους WP_20141117_08_41_08_Pro[1]συμμαθητές της:

Κάθε χρόνο η ίδια γιορτή. Κάθε χρόνο η ίδια αγγαρεία. Οι μη συμμετέχοντες (εσείς που πιθανότατα δε με ακούτε τώρα) θα ξυπνήσατε το πρωί βρίζοντας και αγκομαχώντας που πρέπει για άλλη μια μέρα να πάτε σχολείο και να ακούσετε θεωρίες περί αριστεράς που θα σας σερβίρουν, με όχι και τόσο περίτεχνο τρόπο, οι συμμαθητές σας και οι καθηγητές σας, όπως κάθε χρόνο στη γιορτή του Πολυτεχνείου. Ετσι λοιπόν κι εγώ συμπάσχω και γι’ αυτό γράφω.

Κι όμως αγαπητοί νυσταγμένοι συμμαθητές, και αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο σ΄εσάς (ελπίζω οι λιγοστοί γονείς που παρευρίσκονται και οι καθηγητές μου να μη με παρεξηγήσουν) θα προσπαθήσουμε αυτό σήμερα να το αλλάξουμςε και με λίγο μεγαλύτερη φιλοδοξία, που σας παρακαλώ να την αποδώσετε στο νεαρό της ηλικίας μας, πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε.

Αναρωτιέμαι… έπειτα απο τόσα χρόνια σαπίλας μέσα στην τάξη, κάτι για το οποίο μπορούμε να ευχαριστήσουμε μέσα απο τα βάθη της καρδιάς μας τον υπουργό παιδείας και το σινάφι του, και μετά απο τόσες επετειακές γιορτές, που στην πλειοψηφία τους μοιάζουν τραγικά ίδιες μεταξύ τους, έχει συλλάβει άραγε κανένας το πνεύμα του Πολυτεχνείου; Λοιπόν σήμερα, εδώ και τώρα, θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί να το πετύχουμε και μπορεί να σας αρέσει και να σας μείνει κάτι μέσα απ’ αυτή τη γιορτή (ελπίζω δηλαδή)

Η γιορτή του Πολυτεχνείου δεν γίνεται για να γιορτάσουμε μόνο την ημέρα ή μάλλον τη νύχτα της 17 Νοέμβρη του 1973. Η γιορτή αυτή αντιπροσωπεύει και εξυμνεί όλους τους αγώνες, γραφτούς και άγραφτους, που έκανε η τότε νεολαία και όχι μόνο, για να πετάξει απο την πλάτη της το βάρος της χούντας. Το Πολυτεχνείο είναι ιδέα, είναι επανάσταση, είναι στάση ζωής, είναι η ανάσα που παίρνεις και νιώθεις τα πνευμόνια σου να γεμίζουν οξυγόνο μετά απο ένα κουραστικό και ατέλειωτο μακροβούτι. Το Πολυτεχνείο είναι φως που το εκμεταλλεύτηκαν (μαντέψτε ποιοι) και τώρα βρίσκεται σαν το πιο λαμπρό παράσημο στα βιογραφικά τους. Μπορώ να πω οτι απο μια οπτική γωνία μου θυμίζει το Μάη του ’68. Οσοι δεν εξουδετερώθηκαν με τον άνα ή τον άλλο τρόπο, βολεύτηκαν. Ετσι πάει λοιπον… μια ζωή ξεφτίλα και βόλεμα που λέει και ο Πανούσης. Και επειδή το χρήμα είναι γλυκό και απ΄ ότι φαίνεται ποτέ αρκετό αμα γευτείς τη γλύκα του, οι άνθρωποι πέφτουμε στην αγκαλιά του χωρίς να το πολυσκεφτούμε. Θλιβερό έτσι;

Η θύμηση του Πολυτεχνείου και ότι το περιβάλλει θα πρέπει να μας φέρνει ανατριχίλα και σεβασμό. Γιατί σε αυτούς που θυσιάστηκαν τότε, σ’ αυτούς που εξορίστηκαν τότε, σ’ αυτούς που βασανίστηκαν και υπέφεραν τότε, σ’ αυτούς χρωστάμε σήμερα το γεγονός ότι μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα (σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον γιατι στην πράξη κάπου έχει αρχίσει να χάνει).

Γι’ αυτό λοιπον κι εσύ που με ακούς τώρα, και σε ευχαριστώ γι’ αυτό, προσπάθησε μέσα απο την γιορτή μας και μέσα απο τη ζωή σου να νιώσεις στις φλέβες σου τον παλμό του Πολυτεχνείου, τον παλμό της αλλαγής και της αναγέννησης. Και σε παρακαλώ, φρόντισε στη ζωή σου να υπάρχουν Πολυτεχνεία. Θα είναι τα δικά μας Πολυτεχνεία, της καινούργιας γενιάς ή θα είναι τα δικά σου Πολυτεχνεία που θα τα κερδίσεις επάξια και μόνος σου. Και έτσι όλοι μαζί με πρότυπο το Πολυτεχνείο του τότε ας δημιουργήσουμε τα Πολυτεχνεία του αύριο και ας πάμε τον κόσμο ένα βήμα παραπέρα.

Με την επιστολή αυτή άνοιξε η γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου σήμερα σε κάποιο σχολείο της Αθήνας. Η επιστολή είναι αυθεντική και δεν έχει γίνει καμία παρέμβαση. Η μαθήτρια επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη.

Advertisements
Σχόλια
  1. Υπάρχουν κείμενα που χρειάζονται απάντηση λόγω ανάγκης να εκφράσει ο αναγνώστης τους τον θαυμασμό του για αυτά και για τους συγγραφείς τους και επίσης να διατυπώσει την προτροπή προς τρίτους να τα διαβάσουν και να τα διαδώσουν, υπάρχουν κείμενα που χρειάζονται απάντηση λόγω αναγκαιότητας να γίνει ΚΑΙ κριτική σε αυτά ή επειδή απλώς αξίζουν μια συστηματική αναίρεση, υπάρχουν και κείμενα που δεν χρειάζονται απάντηση απλώς διότι δεν αξίζουν ούτε συστηματική αναίρεση (ή και ούτε καν «ξέχεσμα» διότι απλώς θα ανακυκλωνόταν και από τον ίδιο τον κριτικό το «χεστέο» αρχικό στοιχείο του κειμένου ή το αντίστοιχο («η μια από τα ίδια τα απέναντι») που έχει η σκέψη ή το συναίσθημα του κριτικού και δεν θα προσέφεραν τίποτε στον αναγνώστη παρά μόνο καλλιέργεια των τέτοιων στοιχείων και του ίδιου, π.χ. οι αντεγκλήσεις εκπροσώπων κομμάτων για αδιέξοδα που ενώ συνιστούν προβλήματα «για δυνατούς λύτες» αυτές λόγω υποβάθρου και κινήτρων των συζητούντων περιορίζονται στο να καταγράφονται τα ελαττώματα των αντιπάλων, και αντιστρόφως, για να «ροκανιστεί» ο αριθμός των «κουκιών» που θα τον ψηφίσουν. Τέρμα η κριτική σε τρίτους (και ,σχεδόν, πολλή ήτανε! Σταματάμε την δική μας «μια από τα ίδια τα απέναντι» για να πάμε το συντομότερο στο τι πέραν αυτού έχουμε να πούμε)

    Το κείμενο «κάτι λίγα για το Πολυτεχνείο» (από μόνο του, ερήμην της γιορτής που επακολούθησε που δεν την ξέρουμε) δεν είναι ούτε για θαυμασμό και διάδοση, ούτε για αναίρεση ούτε για απαξίωση. Είναι για επισήμανση των καλών και διαφορετικών του στοιχείων και για εντοπισμό των κινήτρων και των πιθανών του συνεπειών και λειτουργιών. Πάμε πρώτα στα διαφορετικά.

    Χωρίς να αποφεύγει τελείως την γκρίνια (που, καλώς ή κακώς, κάποιο μέρος της ούτε μπορεί ούτε και πρέπει να αποφευχθεί) δεν εξαντλείται στην κριτική, την διαμαρτυρία και την καταγγελία. Δεν φτάνει στο να διατυπώσει (δημοσίως τουλάχιστον) ΚΑΙ το ότι τα μικροκοσμικά ανάλογα των κουσουριών των ενηλίκων υπάρχουν και στην μαθητική κοινότητα , π.χ. εν προκειμένω η συμμετοχή πολλών στις πρόβες απλώς για να χάσουν μάθημα και η πλήρης αδιαφορία τους να αναρωτηθούν για το νόημα του Πολυτεχνείου και να μη μείνουν ανέπαφοι από αυτό (τέρμα και η κριτική μας σε όσους από μας τους ίδιους σαχλαμαρίζουμε μέχρι τέλους) .

    Πάμε τώρα και στα καλά του κειμένου:

    1)Κινητροποιείται από την ελπίδα 2)Κατορθώνει να την διατυπώσει και να πείσει για τη ύπαρξή της 3) Κατορθώνει να την μεταδώσει (το ότι δεν κατορθώνει να την εκπονήσει περισσότερο δεν αποτελεί παράλειψη αφού ούτε και κανείς άλλος (είτε απλά ενήλικος, είτε «ειδικός» (σε τι κλάδο;) είτε και νομπελίστας, «φίρμα» κλπ δεν το έχει κατορθώσει μέχρι στιγμής). Το ζητούμενο από «ανήλικους» και από «μη ειδικούς» είναι η εγρήγορση για αναζήτηση, η ανοιχτότητα σε σοβαρές προτάσεις, η ετοιμότητα να τις αναγνωρίσουμε και να τις στηρίξουμε. Σε αυτό λοιπόν το ζητούμενο η επιστολή «κάτι λίγα για το Πολυτεχνείο» όντως πείθει. Και αυτό ΕΙΝΑΙ ένα ξεκίνημα….

    Πάμε πλέον και στο τι χειροπιαστό, πέραν τεχνοκριτικής, έχουμε να πούμε:

    Για αλληλοέμπνευση ιδεών (ή και αλληλοσυνεργασία μεταξύ μαθητών, καθηγητών διαφόρων σχολείων σε οποιονδήποτε συνδυασμό ηλικιών ή ειδικοτήτων αν ανταλλάξουμε η-μέιλ εδώ ή σε άλλο «φόρουμ» που θα πούμε παρακάτω) ας αναφέρουμε κάποια λινκ με υλικό για γιορτές 17Ν πηγαίνοντας από δυο πιο πρόσφατες (εντός κρίσης) προς τρεις παλαιότερες (πριν την κρίση)

    • 17Ν 2014 7ο Λύκειο. Κείμενα και τραγούδια για τη γιορτή ΚΑΙ τις πρόβες.pdf

    • Ολόκληρο το Άλσος Παγκράτι Νιούζ , δηλαδή κι οι πρόβες μαζί.pdf
    (μέρος γιορτής 2011)

    • Η γιορτή της 17Ν σαν θέατρο με τα παιδιά στη Γλώσσα.pdf
    (γιορτές 2005, 1997, 1998. Το γιατί εδώ σε 15 μέρες υπήρξε χρόνος για πρόβες οκτώ θεατρικών αντί δυο, ποιο ήταν το πλεονέκτημα, το γνωρίζει εκ πείρας κάθε καθηγητής που υπηρέτησε σε σχολείο που δεν ήταν σε μεγαλούπολη!)

    Αν κάποιος θεωρεί ότι το να αναφέρουμε ονόματα συνιστά αυτοπροβολή τότε να μη διαβάσει παρακάτω (ή και να μη διαδώσει τίποτε από τα παραπάνω)
    Αν απλώς θεωρεί ότι το να μη αναφέρουμε ονόματα είναι ανευθυνότητα τότε να πάει στα http://www.pagratofreneia2014news.info , http://mpalkoniaigaiounews.info αλλά να μη βοηθήσει τίποτε είτε από τα εδώ είτε από τα εκεί.
    Αν θεωρεί ότι όλα αυτά ΚΑΙ υπεύθυνα λέγονται ΚΑΙ σε κάτι βοηθάνε τότε να τα ξεφυλλίσει, και όσα θεωρεί ότι σε κάποιους μαθητές ή συναδέλφους θα έπιαναν τόπο να τα στείλει ως λινκ για να τα βοηθήσει. Και καλή μας συνεργασία…

  2. Ο/Η Γεωργία Βαλωμένου λέει:

    Ευχαριστούμε για τα καλά λόγια και το σχόλιο.
    Η επιστολή της μαθήτριας έχει πράγματι υλικό για συζήτηση και ενδεχομένως για κριτική. Ειναι όμως αυθεντική και ως τέτοια τα βασικό που μας προσφέρει είναι η δυνατότητα να ακούσουμε προσεχτικά τα παιδιά, που γενικά νομίζω πως δεν τα ακούμε, όλο μιλάμε και μιλάμε. Η «γκρίνια» και το «τσουβάλιασμα» ίσως μας ενοχλούν, ειναι όμως μια πλειοψηφική τάση και δεν μας επιτρέπεται να την αγνοούμε. Αρα η αξία του κειμένου και της ανάρτησης έγκειται ακριβώς στο ότι δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να ακουστούν καθαρά.

  3. Ο/Η Γεωργία Βαλωμένου λέει:

    εξαιρετική ανάρτηση, συγχαρητηρια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s