3 χρόνια μνημόνιο και κάτι….

Posted: Νοέμβριος 26, 2013 by Δώρα Ξυπολιά in Ενωτική Πρωτοβουλία Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας
Ετικέτες: , , , , , , ,

της Δώρας Ξυπολιά

Συνάδελφε, συναδέλφισσα,

Δύσκολοι καιροί για όλους μας… άλλοι από εμάς σε διαθεσιμότητα, άλλοι με μηδέν ή  λίγες ώρες, άλλοι με πολλές, άλλοι με οργανικές υπό αμφισβήτηση, άλλοι έτοιμοι για το απόκομμα σύνταξης, υπουργού θέλοντος και  ΤΡΟΙΚΑ επιτρέποντος…. Τίποτα δεν μοιάζει ίδιο με 3 χρόνια πριν… Πόσα από αυτά που ζούμε, ακόμα και αν τα περιγράφαμε και τα υποπτευόμασταν,  δεν μπορούσαμε να τα συλλάβουμε στη ένταση με την οποία σήμερα «εκτελούνται».

3 χρόνια μνημόνιο και κάτι… συμπυκνώνουν την προσπάθεια  νεοσυντηρητικής και αντιλαϊκής επίθεσης χρόνων. Με την επίκληση της οικονομικής κρίσης, των ελλειμμάτων και των χρεών μούδιασαν ένα ολόκληρο λαό και εφάρμοσαν την γνωστή συνταγή του ΣΟΚ και ΔΕΟΣ.

3 χρόνια και κάτι μνημονίου… η κυβέρνηση των πολλών παραλλαγών, ΕΕ και ΔΝΤ κατήργησαν συλλογικές συμβάσεις κατεκτημένων με τους αγώνες του λαού μας, οδήγησαν τους νέους μας στη ανεργία και τους πτυχιούχους και νέους επιστήμονες στη μετανάστευση, τους μεροκαματιάρηδες σε προγράμματα επιδοτούμενα των 200 Ευρώ, σε λίστες εργασιακά αζήτητων, τους συνταξιούχους σε ουρές επαιτείας έξω από ασφαλιστικά ταμεία, τους μαθητές στην παιδική ανασφάλιστη δουλεία και τον υποσιτισμό, και άφησαν έκθετη την κοινωνία σε φασίζουσες και φασιστικές πρακτικές. Η «ανάπτυξη» που φονικά εξελίσσεται αυτή την χρονική περίοδο από την συγκυβέρνηση των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (;), παλεύει να ολοκληρώσει το σχέδιο της ολικής καταστροφής της παραγωγικής βάσης της χώρας και των εργασιακών δικαιωμάτων των λαϊκών στρωμάτων.

3 χρόνια και κάτι μνημονίου… Η αντίστροφη μέτρηση συρρίκνωσης ενός λαού έχει ήδη ξεκινήσει. Ένας λαός χωρίς κυριαρχία, παιδεία, υγεία, κατοικία, εργασία, ελπίδα είναι ένας λαός υπόχρεος και αλυσσοδεμένος. Μας λένε πως: Δεν μπορούμε να γιατρευτούμε όλοι, δεν μπορούμε να μορφωθούμε όλοι, δεν μπορούμε να ζεσταθούμε όλοι, δεν μπορούμε να τραφούμε όλοι. Τα σχολεία συρρικνώνονται μαζί με εμάς, τα νοσοκομεία κλείνουν, τα πανεπιστήμια υπολειτουργούν, οι πλειστηριασμοί των κατοικιών θεσμοθετούνται και η γη και η θάλασσα ξεπουλιούνται. Γινόμαστε όλοι μας εξαρτήματα και οι γιοί και οι κόρες μας το ανταλλακτικό μιας καλοστημένης μηχανής που μας χωνεύει… μένουμε αυτόχειρες και απελπισμένοι. Μια χώρα πεθαίνει… αργά, βασανιστικά.

ΠΑΙΔΕΙΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Μέχρι εχθές φαινόταν ότι δεν μας ακουμπάει ο φόβος της αβεβαιότητας, της ανεργίας και του αδιεξόδου. Ήταν μια φαντασίωση δική μας παρότι δίπλα μας γινόταν πόλεμος. Πως θα ξεφύγουν από τον πόλεμο αυτό, οι εκπαιδευτικοί, οι δάσκαλοι της νεολαίας μας, και τα σχολεία του λαού; Μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, ανέργους δείχναμε οι περισσότεροι να ανεχόμαστε την φοροληστεία των χαρατσιών, τις μειώσεις μισθών, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ανυπαρξία της κοινωνικής ασφάλισης. Πνιγμένοι όλοι μας στα δάνεια και στα χρέη ελπίζαμε… Τι;;;; Το πράγμα άρχισε να γίνεται απελπιστικά ξεκάθαρο με την αύξηση του ωραρίου, με την απόλυση των 10.000 συναδέλφων αναπληρωτών και των 20.000 μαθητών και 2500 συναδέλφων μας των τεχνικών ειδικοτήτων. Η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, η μονιμότητα που κατακτήθηκε το 1911, επισημοποιείται με την διαθεσιμότητα των συναδέλφων μας. Τραγική ειρωνεία για όλους μας… Εφησυχασμένοι (;) περιμέναμε την εκτέλεση άλλων ακόμα και μέχρι το προηγούμενο βράδυ της τραγικής 17ης Ιουλίου. Η αρχή έγινε… Βγήκαμε στο δρόμο, φωνάξαμε, δεν ήμασταν πολλοί, θα έπρεπε να είμαστε περισσότεροι αλλά το ΣΟΚ και ΔΕΟΣ δεν επιτρέπει στη ανάσα να βγει, στη φωνή να ακουστεί και στη θέληση να εκφραστεί.

Μέχρι εχθές πιστεύαμε ότι οι συγχωνεύσεις και οι καταργήσεις σχολείων, τμημάτων κάπου θα σταματούσαν. Άλλη μια φαντασίωσή μας… Την 16η Σεπτέμβρη αποφάσισαν και διέταξαν την «αναπροσαρμογή» των ονείρων των μαθητών μας και των οικογενειών τους. Θεσμοθέτησαν τη μετακίνηση των φτωχότερων μαθητών στη κατάρτιση και τη ακόμα πιο απάνθρωπη εξετασιοκεντρική διαδικασία αξιολόγησης των εφήβων. «Πρώτο μας μέλημα ο μαθητής» κραυγάζουν στα τηλεοπτικά παράθυρα της παραπληροφόρησης επιβεβαιώνοντας τις υποψίες μας «Πρώτο τους μέλημα είναι η εξόντωση των παιδιών μας και των λαϊκών οικογενειών και κάθε ασπίδας προστασίας τους, της παιδείας, της υγείας, της κατοικίας…»

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και …Καταφέραμε Σεπτέμβρη μήνα να έρθουμε κοντά, να πάρουμε θάρρος ο ένας από το άλλο και να κάνουμε γιορτή αλληλεγγύης και αγώνα, στις συνελεύσεις μας, στα σχολεία και στους δρόμους όλης της Ελλάδας. Τα πολεμοφόδια λίγα και φόβοι πολλοί και η ανασφάλεια μεγαλύτερη…

Γυρίσαμε πίσω, αυτή τη φορά με βαθιά συνείδηση. Μας λείπει ο συντονισμός και η οργάνωση, όμως μάθαμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο ο αγώνας μαζί με το διπλανό μας, το συνάδελφο μας, στη συνέλευση μας, με τα βαρίδια του παρελθόντος που θα πρέπει να πετάξουμε… αλλά πρέπει… για να γίνουμε τόσο δυνατοί, να τα βάλουμε με το ΤΕΡΑΣ που δολοφονεί και ματώνει τους δρόμους του αγώνα.

Γυρίσαμε πίσω και ξέραμε ότι τα ακόμα πιο δύσκολα έρχονται… Από την μία μένουν κάποιοι από εμάς ακόμα «αδιάθετοι» και «διαθέσιμοι»…  και από την άλλη οι υπόλοιποι που θα τρέξουν σε 2 και 3 και 4 και 5 σχολεία να συμπληρώσουν, που θα κάνουν το φύλακα, τον γραμματέα, θα σχιστούν με 30 χρόνια υπηρεσίας με 18 ώρες εργασίας με ξεχειλωμένα προγράμματα για να χωρέσουν όλοι οι συνάδελφοι που έρχονται από παντού. Όλοι μας νυν και υποψήφιοι διαθέσιμοι με μια παιδεία υπό κατάργηση!

Και τα ακόμα πιο δύσκολα ήρθαν… και κάποιες στιγμές ξεχνιόμαστε και γινόμαστε  μικρότεροι από ότι θα έπρεπε να είμαστε. Μας φταίει η άλλη ειδικότητα, ο τρόπος πρόσληψης, τα χρόνια υπηρεσίας, ο παλιός και ο νέος, ο έχων οργανική και ο συνάδελφος σε διάθεση. Όμως αρκούν σε όλους μας λίγα λεπτά συλλογικών πρακτικών να το ξεπεράσουμε. Να καταλάβουμε ότι το καζάνι που βράζει μας χωράει όλους μας και είναι καιρός να τους ανατρέψουμε…

Ξέφτισαν τα λόγια των εχθρών μας και των παπαγάλων τους, μάθαμε τους τρόπους τους και τα 30 αργύρια δεν μας ξεγελούν. Απομυθοποίησαν όρους που μας απασχόλησαν ένα προηγούμενο διάστημα όπως αξιολόγηση… μήπως και δεν απέλυσαν συναδέλφους με «τυπικά» προσόντα το καλοκαίρι!

Τα λόγια πια περισσεύουν… Είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση μας να σταματήσουμε την καταστροφή και μπορούμε, μαζί… όλοι μαζί… Χρειάζεται ΤΩΡΑ  οργάνωση, συντονισμός, ΚΙΝΗΜΑ…

ΚΙΝΗΜΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟ ΚΑΙ ΕΝΩΤΙΚΟ 

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ – ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ – ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ

για να ζήσουμε τις καλύτερες μέρες μας που δεν ζήσαμε ακόμα…

ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ τις πολιτικές ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ

Προστασία της δημόσιας Δωρεάν παιδείας – υγείας – κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας.

Καμιά διαθεσιμότητα – απόλυση εκπαιδευτικού.

Κανένας εκπαιδευτικός και μαθητής δεν περισσεύει!

Να σταματήσουμε την αξιολόγηση-χειραγώγηση και να ανατρέψουμε την αύξηση του ωραρίου

Υπεράσπιση των μισθών, των συλλογικών συμβάσεων, των συντάξεων και των δικαιωμάτων μας.

Να καταργηθεί ο ν. 4024/11 για το νέο μισθολόγιο-βαθμολόγιο που συνδέει το μισθό και τον βαθμό με την αξιολόγηση

Απόκρουση του κυβερνητικού αυταρχισμού και της ακροδεξιάς φασιστικής και ρατσιστικής απειλής .

Αντίσταση στη φοροληστεία και τους πλειστηριασμούς.

Ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων.

Παύση πληρωμών του δυσβάστακτου και παράνομου χρέους, που δεν το δημιούργησαν οι εργαζόμενοι.

Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, επιχειρήσεων και της δημόσιας περιουσίας.

Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με επίκεντρο τον άνθρωπο και την κοινωνία σε αντιπαράθεση με τις απαιτήσεις των «δανειστών».

Ουσιαστική προστασία για τους ανέργους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s