Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,
κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;
(ἀπὸ τὴ Συλλογή: «Ἀνυπεράσπιστος Καημός»)
καὶ τί δὲν κάνατε γιὰ νὰ μὲ θάψετε
ὅμως ξεχάσατε πὼς ἤμουν σπόρος
…κι αυτη η είδηση είναι για μας, μέσα στην τόση ευτέλεια της ζωής , πηγή αισιοδοξίας και πίστης στον άνθρωπο
Επιτέλους καποιος έπρεπε ,ιδιαίτερα στις σημερινές συνθηκες,ν αρνηθει τιμές και δόξες..Ο Παπαδιαμαντης όταν ηταν η μερα απονομης τιμητικου βραβειου γιά το έργο του,κατέφυγε στο σπιτι του φιλου του μαναβη,του Μπουκη ,και παρεμεινε εσθιομενος…Σπανιες κινήσεις ήθους απο ανθρώπους τών “γραμμάτων”..Συγχαρητήρια για το κείμενο!!